داروهای افزایش دهنده اثر وارفارین ( افزایش PT- INR)

داروهایی که می توانند با افزایش اثر داروی وارفارین ریسک ایجاد خونریزی و عوارض آن را بالا می برند :

آکالابروتینیب، استامینوفن، داروهای ضد پلاکت، آلمتوزومب، آلوپورینول، آمیودارون، آمی تریپتیلین، آندروژن ها، داروهای ضد انعقاد، آتازاناویر،، بیکالوتامید، بیفونازول، برومپریدول، فراورده‌های حاوی کانابینوئید، کپلاسیزومب، کربی‌مازول، سفالوسپورین ها، چنودیول، کلرال بتائین، کلرال هیدرات، کندرویتین سولفات، سایمتیدین، کلوپیدوگرل، کلوگزاسیلین، کوبیستات، کوآنزیم Q10، کورتیکواستروئیدها (سیستمیک)، کرن‌بری، مهارکننده‌های ضعیف تا متوسط CYP2C9، داروناویر، داساتینیب، دس ‌ونلافاکسین، دکس‌متیل‌فنیدات، دی سولفیرام، درونابینول، دروندارون، اکونازول، افاویرنز، الکساکافتور/ تزاکافتور و ایواکافتور، ارلوتینیب، اریترومایسین (چشمی)، اس امپرازول، اتاکرینیک اسید، اتوتیون، اتوپوزاید، اتوپوزاید فسفات، اکسناتید، امولسیون‌های چرب (بر پایه روغن ماهی)، فنوفیبرات و مشتقات آن، شنبلیله، مشتقات فیبریک اسید، فلوکونازول، فلوراوراسیل (موضعی)، محصولات حاوی فلوراوراسیل، فوسامپرناویر، فوس ‌فنی‌توئین، کندر هندی، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، جفیتینیب، جمسیتابین، گیاه جینکوبیلوبا، گلوکاگون، گلوکزآمین، چای سبز، همین، گیاهان (با خاصیت ضد انعقاد/ ضد پلاکت)، مهارکننده‌های HMG-CoA ردوکتاز (استاتین ها)، ایبروتینیب، ایفوسفامید، ایماتینیب، اینوترسن، اینترفرون ها (آلفا)، ایتراکونازول، ایورمکتین (سیستمیک)، کتوکونازول (سیستمیک)، لانزوپرازول، لفلونامید، لوکارنیتین، لوومیلناسیپران، لیماپروست، لومیتاپید، لوماکافتور و ایواکافتور، آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولیدی، قارچ مایتک، مزوگلیکان، متیل‌فنیدات، مترلپتین، مترونیدازول (سیستمیک)، میکونازول (خوراکی و موضعی)، میفپریستون، میلناسیپران، میرتازاپین، مولتی‌ ویتامین‌ها/ فلوراید (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای)، مولتی‌ ویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای، کا و فولات و آهن)، مولتی‌ ویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامین‌های آ و ای، فاقد آهن)، نلفیناویر، نئومایسین، داروهای ضد درد غیراستروئیدی (غیراختصاصی و اختصاصی COX2)، اسیدهای چرب امگا 3، امپرازول، اوریتاوانسین، اورلیستات، اوکساتومید، پنی‌سیلین‌ها، پنتوسان پلی سولفات سدیم، پنتوکسی فیلین، فنی‌توئین، پوساکونازول، پروگوانیل، پروپاستامول، پروپافنون، آنالوگ‌های پروستاسیکلین، کینیدین، کینین، کینولون ها، رانیتیدین (از بازار دارویی حذف‌شده)، رومیدپسین، روکسیترومایسین، سالیسیلات ها، سالیسیلات ها (موضعی)، ساکوییناویر، مهارکننده‌های اختصاصی باز جذب سروتونین، سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات، سورافنیب، استرپتوکیناز، سوگامادکس، سولفین پیرازون، آنتی‌بیوتیک‌های سولفونامید، سولفونیل اوره‌ها، سولودکسید، تاموکسیفن، تتراسیکلین ها، تزاکافتور و ایواکافتور، داروهای ترومبولیتیک، فراورده‌های تیروئیدی، تیبولون، تیگسیکلین، تیپراناویر، تولترودین، تورمیفن، توراسمید، ترامادول، ترانیلاست (سیستمیک)، اوروکیناز، فراورده‌های والپروات، ومورافنیب، ونتوکلاکس، ونلافاکسین، ویتامین ای (سیستمیک)، وراپاکسار، ورینوستات، زانوبروتینیب، زیلوتون

داروهای کاهش دهنده اثر وارفارین (کاهش PT- INR)

داروهایی که می توانند با کاهش اثر داروی وارفارین ریسک ایجاد لخته و عوارض آن را بالا می برند :

آدالیمومب، الکل (اتیل)، آلپلیزیب، داروهای ضد تیروئید، آپالوتامید، اپرپیتانت، آزاتیوپورین، باربیتورات ها، بوسنتان، رزین‌های کلستیرامین، بوسنتان، کاربامازپین، کلوگزاسیلین، کوآنزیم Q10، کولسولام، القاکننده‌های ضعیف CYP2C9، داروناویر، دی کلوگزاسیلین، داروهای ضدویروسی با اثر مستقیم (HCV)، افاویرنز، انزالوتامید، اسلی‌کاربازپین، مشتقات استروژن، مشتقات استروژن (فراورده‌های ضدبارداری)، امولسیون‌های چرب (بر پایه روغن ماهی و روغن‌های گیاهی)، فلوکلوگزاسیلین، فوس اپرپیتانت، جینسینگ (آمریکایی)، گلوتتیمید، چای سبز، گریزئوفولوین، لفلونامید، لترموویر، لوپیناویر، لوماکافتور و ایواکافتور، منادیول دی فسفات، مناتترنون، مرکاپتوپورین، متفورمین، مترلپتین، مولتی‌ ویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای، کا و فولات و آهن)، نفسیلین، نلفیناویر، نویراپین، اوبتیکولیک اسید، اوریتاوانسین، فیتونادیون، پروژستین ها، پروژستین ها (فراورده‌های ضدبارداری)، رواپرازان، ریباویرین (سیستمیک)، مشتقات ریفامایسین، ریتوناویر، گیاه علف چای، سوکرالفیت، تلاوانسین، تری‌فلونامید، تنباکو (دود کردن)، ترانیلاست (سیستمیک)، ترازودون